เมื่อหนุ่มออทิสติกกลายเป็นแชมป์โลกพินบอล

371

โรเบิร์ต การ์โญ่ แชมเปี้ยนพินบอลชาวแคนาเดี้ยน บอกว่า “โรคออทิสซึ่ม” ทำให้เขาเป็นนักเล่นพินบอลที่เก่งขึ้น แต่คงไม่ผิดเช่นกันหากจะบอกว่า การเล่นพินบอลช่วยให้เขาใช้ชีวิตกับการเป็นออทิสซึ่มได้

ทุกครั้งที่ โรเบิร์ต การ์โญ่ ไปเล่นพินบอลที่อาร์เคด ผู้คนจะมามุงดูเขาอย่างพร้อมเพรียง หนุ่มแคนาเดี้ยนที่อาศัยที่ใกล้ๆ แวนคูเวอร์, บริติช โคลัมเบีย สามารถควบคุมลูกแก้วให้เด้งๆๆ นานนับชั่วโมง “ถ้าเล่นแบบสนุกๆ นะ ผมสามารถเล่นแบบเพลย์เซฟไปได้เรื่อยๆ ระหว่างนั้นผมก็คำนวนดูว่ายิงแบบไหนจะได้แต้มเยอะสุด” หนุ่มวัย 27 ปีกล่าว

โลกของโรเบิร์ต การ์โญ่คือตู้พินบอล

ลำตัวโน้มลงแทบติดตู้ ส่งลูกแก้วเด้งไปเด้งมา แต่ละครั้ง แต่ละแต้มมาพร้อมเสียง และแสงแฟลชวูบวาบไปมาสะท้อนบนตัวแว่นที่สวมใส่ และโรเบิร์ตบอกว่านี่แหละที่ดึงดูดใจเขาตอนแรก และ เมาริซิโอ พ่อของเขาจำได้ทุกอย่าง

“ผมพาเขาไปกินแฮมเบอร์เกอร์ ตอนนั้นเขาอายุ 5 ขวบ ตรงมุมร้านมีตู้พินบอล และเขาสนใจมันมากกว่าอาหารซะอีก ผมกับภรรยาเคที่ รู้ว่าช่วงที่โรเบิร์ตเล่นอยู่ คือเวลาที่เราสามารถนั่งเล่นและผ่อนคลายได้”

เคที่รู้ความแตกต่างของลูกชายตั้งแต่อายุประมาณ 3 ขวบ เขาชอบ “ป้ายทางออก” (Exit signs), ชอบหมุนเป็นวงกลม และกรีดร้องเวลาอยู่ในกลุ่มผู้ปกครองและเด็กๆ ด้วยกัน แต่ตอนนั้นคำว่า “ออทิสซึ่ม” ยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก

โรงรถที่บ้านม้ตู้พินบอลถึง 12 ตู้

โรเบิร์ตใช้เวลานานกว่าปกติกว่าจะพูดได้ และคำพูดของเขาก็ออกมาสับสนปนเป และทั้งหมดก็ทำให้เขาหงุดหงิด “เขาเป็นเด็กน่ารัก ตลก แต่ก็ต้องการการดูแลเอาใจใส่ เรามักบอกปัญหาของเขากับเด็กคนอื่นๆ อย่างเช่น – บางครั้งมันอาจดูไม่เหมือนอย่างที่เห็น แต่เขาชอบเล่นกับเธอจริงๆ นะ”

สำหรับ โรเบิร์ต การเล่นพินบอลคือความสงบเงียบ กันเขาออกจากโลกที่สับสน จนพ่อแม่ซื้อตู้พินบอล “Whirlwind” มาไว้ที่บ้าน ตอนนั้นเขาอายุ 10 ปี และเล่นวันละหลายชั่วโมง จนปัจจุบันที่บ้านเขาที่ เบอร์นาบี้ มีตู้พินบอลกว่าหนึ่งโหล

เมื่อฝีมือพัฒนาขึ้น เขาก็มีความมั่นใจมากขึ้น นำไปสู่การออกไปเล่นนอกบ้าน อย่างเช่นที่ลานโบว์ลิ่ง และมันก็เป็นโอกาสให้เขามีเพื่อน เคที่กล่าวถึงลูกชายว่า “มันทำให้เกิดการพูดคุยตอบโต้ มีน้ำใจนักกีฬา คุยนั่นนี่ และมันทำให้เขารู้สึกดีต่อตัวเอง”

โรเบิร์ตมีปัญหาเรื่องการเรียงประโยคที่ถูกต้องจนอายุ 7 ขวบ

“ผมชอบเล่นกับคนอื่นๆ ในลีก ที่แวนคูเวอร์มีนักเล่นเก่งๆ และการพยายามเอาชนะคนอื่น หรือทำให้นักเล่นหน้าใหม่คนอื่นเห็นว่าเค้าเล่นกันยังไงมันสนุกดี” โรเบิร์ต กล่าว

โรเบิร์ต เริ่มแข่งพินบอลตอนอายุ 19 ปี และปัจจุบันเขาเป็นนักเล่นหัวแถวของแคนาดา และอยู่อันดับท็อปเทนของโลก และเขาเชื่อว่า “ออทิสซึ่ม” มีส่วนสำคัญ “ผมพบว่าผมสามารถโฟกัสไปที่สิ่งหนึ่งๆ ได้เป็นเวลานาน แล้วผมก็มีความจำเสมือนเยอะมาก หมายความว่าผมเล่นครั้งเดียวก็จำทุกอย่างได้ นอกจากนี้ ผมยังจำสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นพร้อมกันได้ และคำนวนอย่างรวดเร็วว่าบอลจะไปทางไหน”

อย่างไรก็ตาม ภาวะออทิสซึ่มของโรเบิร์ตก็มีจุดเสียเปรียบ เพราะเขามีปัญหากับการโต้ตอบทางสังคม แม้กระทั่งการโอบกอดแบบเพื่อน “ผมมีปัญหาในการทำความเข้าใจ เมื่อไหร่ควรพูด ไม่ควรพูด หรือคิดหาการทักทายผู้คน” และมันมีปัญหาลามไปถึงตอนเล่นด้วย “ผมจะมีแนวโน้มวิตกกังวล และผมจะมีปัญหาในการรวบรวมสมาธิถ้าหากผมโมโหหรือไม่สบายใจ ถ้าเป็นแบบนั้นผมจะเล่นไม่ดี”

คุยอย่างออกรสถ้าเป็นเรื่องพินบอล

ช่วงก่อนแข่ง โรเบิร์ตจะเล่นพินบอลวันละ 2 ชั่วโมง และพ่อช่วยเขาเตรียมตัวเรื่องการเปลี่ยนแปลงกิจวัตรที่บางครั้งเขาพบว่ามันยากเหลือเกิน เมาริซิโอ ที่เป็นทั้งพ่อ-โค้ช เล่าว่า “เราคุยเรื่องต่างๆ กัน อย่างการเข้าแถวที่สนามบิน ผมยังจัดการเรื่องการสมัครแข่ง และทำให้มั่นใจว่าเขาจะกินอิ่ม นอนหลับพอเราไปถึง ไม่งั้นเขาจะลืมหมด”

ทัวร์นาเมนต์พินบอลจัดแข่งทั่วยุโรป, แคนาดา และ อเมริกา แต่รายการใหญ่สุด ทรงเกียรติที่สุดคือรายการชิงแชมป์โลก (World Pinball Championship) ของสมาคมพินบอลอาชีพและสมัครเล่น (Professional and Amateur Pinball Association) ที่ เพนซิลวาเนีย ซึ่งผู้ชนะจะได้เป็นแชมป์โลก และชื่อจะถูกปักป้าย แขวนที่สำนักงานใหญ่ของสมาคมฯ ที่พิตต์สเบิร์ก

แววตามุ่งมั่น

โรเบิร์ตเข้าแข่งขันชิงแชมป์โลกปีที่แล้ว และผ่านรอบแรกๆ แบบเหงื่อไม่ทันซึม “มันสุดยอดมากครับเวลาคุณเข้าฝัก” โรเบิร์ต กล่าว โดยระหว่างที่ลูกชายแข่ง แม่ก็จับตาดูผลการแข่งขันที่บ้าน “ฉันยังจำได้อยู่เลย ตอนนั้นฉันคิดกับตัวเองว่า – โอ้พระเจ้า เขาเข้ารอบ 4 คนสุดท้ายแล้ว” เคที่ กล่าว

โรเบิร์ตตะลุยถึงรอบชิงฯ และพบกับมือวางอันดับหนึ่งแซ็ค ชาร์ป ซึ่งได้เป็นคนเลือกว่าจะเล่นเครื่องไหน เขาเลือกเล่น “Flash Gordon” เกมรุ่นเก่าแต่ยากสะบัด อย่างไรก็ตาม โรเบิร์ตทำสกอร์ถล่มทลายในการเล่นลูกที่สอง ซึ่งไร้เทียมทาน แซ็คจนปัญญาชนะ และช่วงเวลาต่อมา เขาชูถ้วยแชมป์ ขณะที่พ่อยืนดู และน้ำตาแห่งความภาคภูมิใจไหลออกมา

“ผมตื่นเต้น มีความสุข และภูมิใจที่ชนะเลิศ ผมมีความสุขที่พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าพวกเขาคิดผิดเกี่ยวกับผม” โรเบิร์ต กล่าว

ใช้ชีวิตแบบปกติได้ไม่มีปัญหา

ทุกวันนี้ โรเบิร์ตยังตระเวนแข่งพินบอล แต่ก็พยายามหาชีวิตที่เป็นอิสระมากขึ้น เขาทำงานที่ธนาคารสัปดาห์ละ 2 วันตอนเช้า และตอนเย็นจะไปเข้าคลาสเรียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เขายังขึ้นพูดเรื่องการเล่นพินบอลในอีเวนท์ต่างๆ และแม้ตอนนี้เขาจะอยู่กับพ่อแม่ แต่ก็อยากมีบ้านของตัวเอง “ผมอยากมีแฟน และอยากแต่งงาน”

พ่อแม่ที่ภูมิใจในตัวลูก สนับสนุนให้ลูกชายหาอะไรท้าทายตัวเองเสมอ เมาริซิโอบอกว่า “โรเบิร์ตเป็นคนหน้าตาดี ผมเชียร์ให้เขาไปลงชื่อในเว็บไซต์หาคู่ ผมไม่อยากให้เขารู้สึกว่าตัวเองมีขีดจำกัด หรือมีอุปสรรคใดๆ ขวางทางเขา”