พี่ชายที่รัก!รุมเชิดชูนศ.ญี่ปุ่น ช่วยเด็กถูกพ่อทารุณในคืนฝนกระหน่ำ

414

เป็นปกติของฤดูฝนในญี่ปุ่น ลมแรง, ฝนตกหนัก เกิดข่าวคราวพายุไต้ฝุ่นเล่นงานที่นั่นที่นี่ สร้างความเสียหายให้ทั้งชีวิตและทรัพย์สินมากมาย มันแย่เสียจนยากที่จะนึกว่ามีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นในมุมๆ หนึ่งที่จังหวัดทาคาระซึกะ

ย้อนไปวันที่ 2 มิถุนายน ยูโตะ โมริตะ นักศึกษามหาวิทยาลัย “Kwansei Gakuin University” วัย 19 ปี กำลังกลับบ้านที่ทาคาระซึกะ และขณะที่เขาออกจากสถานีรถไฟ มอนโดะ-ยาคุจิน (Mondo-Yakujin Station) สภาพอากาศข้างนอกกำลังมาคุด้วยพายุฝน และลมแรง

เขาเอาร่มออกมาเตรียมพร้อมกลับบ้าน แต่แวบนั้น เขามองเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งหลบฝนอยู่หน้าร้านขายของแถวๆ สถานี โมริตะเอาร่มให้สาวน้อยอายุ 12 ปีเพื่อจะได้กลับบ้านได้ แล้วเขาก็เดินตัวเปล่าๆ กลับบ้านตัวเอง …. จบ แฮปปี้ เอ็นดิ้ง ?

บริเวณสถานีรถไฟมอนโดะ-ยาคุจิน

ยังไม่จบ แทนที่เด็กสาวจะกลับบ้าน เธอกลับเดินตามเขาต้อยๆๆ และเด็กมัธยมต้นคนนี้บอกโมริตะว่าเธอกลับบ้านไม่ได้ เพราะกลัวพ่อตัวเอง! โมริตะบอกให้เธอไปหาตำรวจ แต่เธอไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้ โมริตะเลยโทร.ไปหาเพื่อนหญิงของเขา ให้มาช่วยปลอบใจสาวน้อยคนนี้ และทั้งหมดไปแวะพักที่บ้านของเขาเอง

หลังจากทานขนม และกินน้ำผลไม้ สาวน้อยเริ่มสบายใจขึ้น และเปิดใจ…เธอเล่าว่าทุกๆ วันเธอจะตื่นแต่เช้า ตื่นก่อนพ่อจะตื่น แล้วรีบไปโรงเรียน จากนั้นก็เอ้อระเหยรอเวลากลับดึกๆ เพื่อให้พ่อหลับไปแล้ว เพราะไม่เช่นนั้น “ถ้าพ่อเจอฉัน พ่อจะทุบตีฉัน”

โมริตะรู้แล้วว่างานนี้ไม่ใช่ธรรมดา เพราะเคสนี้ไม่ต่างจากการทารุณเด็ก และมันเกินกว่าจะบอกว่าเป็น “กฎระเบียบ” แบบที่บางคนยกมาอ้าง โดยมีครั้งหนึ่ง เด็กหญิงบอกว่าเคยโดนพ่อชกหน้า จนเธอต้องสวมหน้ากากอนามัยปกปิดรอยบอบช้ำ

หลังจากการพูดคุยกว่า 2 ชั่วโมง โมริตะเริ่มมองออกว่า เด็กหญิงเริ่มสบายใจขึ้น เริ่มมีรอยยิ้ม และ ณ จุดนี้เองเขาเลยกล่อมให้เธอโทร.ไปสายด่วนฮอตไลน์ของสถานีตำรวจจังหวัดเฮียวโงะเพื่อขอความช่วยเหลือ … ทุกอย่างลงเอยด้วยดีในเคสนี้ เด็กหญิงอยู่ในความคุ้มครองของหน่วยงาน และถูกแยกออกจากพ่อของเธอ

วีรกรรมของโมริตะได้รับเสียงชื่นชมไปทั่ว เพราะเป็นการช่วยคนแปลกหน้าและทำให้คนแปลกหน้าเปิดใจ จนได้รับความช่วยเหลือ

รับใบประกาศเชิดชูเกียรติจากการทำคุณงามความดี

โมริตะได้รับการประกาศเชิดชูเกียรติจากสถานีตำรวจทาคาระซึกะ ซึ่งระหว่างพิธีมอบใบประกาศ เขาบอกว่าเขามีความฝันอยากโตขึ้นไปเป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ และบอกทุกๆ คนที่อยู่ในพิธีว่า “ผมหวังว่านับจากนี้ไปนักเรียนหญิงคนนี้จะมีชีวิตที่มีความสุข ผมไม่รู้เลยว่าความรุนแรงมันอยู่ใกล้เราขนาดนี้”

แม้จะจบแบบแฮปปี้ เอ็นดิ้ง แต่ในความเป็นจริงมันยังห่างไกลมากที่จะพูดเช่นนั้น เพราะแค่ระหว่างเดือนมกราคมถึงพฤษภาคมนี้ (2017) นอกจากสาวน้อยคนนี้ ยังมีเด็กๆ อีกกว่า 768 คนในจังหวัดเฮียวโงะ ที่เป็นเหยื่อความรุนแรง แต่พวกเขาควรมี “โอกาส” ที่จะมีชีวิตที่ดีกว่าการอยู่กับพ่อแม่ที่กระทำรุนแรงกับพวกเขาแบบไม่รู้จักจบจักสิ้น และไม่แน่ว่านี่อาจเป็นสิ่งที่เด็กสาวคนนี้มองเห็นจาก “น้ำใจเล็กน้อย” ที่คนแปลกหน้าคนหนึ่งมอบร่มให้เธออย่างไม่หวังอะไรตอบแทนก็เป็นได้