กินไม่รู้จักอิ่ม! หนูน้อย10ขวบหนักร่วม90กิโลฯ กินทิชชู่เป็นม้วนและขี้ดินตามพื้น

445

คาเดน เบนจามิน ทนทุกข์จากโรคที่พบเห็นได้ยาก “พราเดอร์-วิลลี่ ซินโดรม” (Prader-Willi syndrome) โรคทางพันธุกรรมที่มีผลทำให้กินไม่หยุด กินไม่รู้จักอิ่ม จนน้ำหนักตัวมาก และอ้วนผิดปกติ เขาเป็นเด็กอายุ 10 ขวบ ที่กินแม้กระทั่งกระดาษทิชชู่เป็นม้วนๆ หรืออะไรก็ตามที่อยู่ในมือ จนตอนนี้หนักประมาณ 89 กิโลกรัมแล้ว

คาเดน อยู่ในครอบครัวที่ สแตนเดอร์ตัน, จังหวัดเอ็มปูมาลังก้า ในประเทศแอฟริกาใต้ เขาถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคหายากที่เกิดจากการถ่ายทอดทางพันธุกรรมที่ชื่อว่า “พราเดอร์-วิลลี่ ซินโดรม” ซึ่งทำให้เขาหิวตลอดเวลา จนเกิดปัญหาเรื่องน้ำหนักตัว มีผลต่อพัฒนาการ การเจริญเติบโต และกล้ามเนื้อ

เจ้าหนูคาเดน เบนจามิน อายุ 10 ปี หนัก 89 กิโลกรัม

โซล่า เบนจามิน แม่ของคาเดน กล่าวว่า “มีครั้งหนึ่ง คาเดนกินกระดาษทิชชู่ เขากินจนหมดม้วน จะพูดให้ถูกต้องบอกว่าเขากินกระดาษอะไรก็ตามที่เจอในบ้าน ถ้าไม่มีอะไรกิน เขาก็จะตะกุยเศษดินตามพื้นมากิน”

ด้วยการที่ “พราเดอร์-วิลลี่ ซินโดรม” ทำให้ทานไม่หยุด ทางแก้ก็คือต้องให้ทานน้อยลง ไม่เช่นนั้นร่างกายของพวกเขาจะมีกล้ามเนื้อน้อยลง และจะเผาผลาญแคลอรี่ได้น้อยด้วย และในวัย 10 ขวบ คาเดนหนัก 89 กิโลกรัม เทียบกับเด็กอายุ 10 ขวบทั่วไปจะมีน้ำหนักระหว่าง 13.5 – 40 กิโลกรัม

คุณแม่โซล่า เล่าต่อไปว่า “ตอนอายุ 3 ขวบเขาหนักประมาณ 40 กิโลกรัม เราไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร เราไปหาหมอหลายคน ไม่มีใครบอกได้ว่าเขามีความผิดปกติตรงไหน และทำไมเขาถึงอ้วน”

ทางแก้คือต้องควบคุมอาหาร

จนในที่สุดเป็นหมอที่โรงพยาบาลสตีฟ บิโก้ อะคาเดมิก ที่ เปรโตเรีย ในจังหวัดกัวเต็ง ทางภาคเหนือของแอฟริกาใต้ ที่รู้ว่าคาเดนเป็นอะไร แม่โซล่าเล่าว่า “โดยปกติแล้วเขาจะเริ่มต้นวันด้วยการกินขนมปังปิ้งทาเนย 4 ชิ้น จากนั้นอีกชั่วโมงนึงเขาจะกินโค้ก แล้วก็กินอาหารที่เหลือจากเมื่อคืน แล้วพอเที่ยงเขาก็จะกินไก่ชิ้นใหญ่ๆ 2 ชิ้น เขาจะกินทุกชั่วโมงไปตลอดวัน”

กินมากก็อ้วนมากจนหมอเริ่มกังวลว่าเขาจะสุขภาพไม่ดี เลยวางโปรแกรมควบคุมอาหาร และ โซล่าบอกว่าเธอต้องทำถึงขนาดเอากุญแจมาล็อกตู้กับข้าว และตู้เย็น ตลอดจนเอาของกินไปซุกซ่อนไว้ “เขาไม่ยอมเลยหละ ฉันรู้สึกแย่มาก แต่หมอบอกว่าถ้าไม่อยากเห็นลูกตาย ก็ต้องให้เขาควบคุมอาหาร แต่ละวันยังกับสงคราม ฉันต้องคอยตรวจตราดูเขาทั้งวันทั้งคืน”

ปัจจุบัน คาเดน มีปัญหาในการขยับเขยื้อนร่างกาย หายใจก็ยาก ทั้งหมดเป็นเพราะน้ำหนักตัวที่มากเกินไป นอกจากนี้ การที่เขาใช้ชีวิตแบบเด็กปกติไม่ได้ก็ทำให้เขาซึมเศร้า ไม่ร่าเริง “บางครั้งจู่ๆ เขาก็ร้องไห้ และพูดว่าเขาอยากไปเล่นกับเด็กคนอื่นๆ แต่เขาทำไม่ได้ และฉันก็ไม่รู้จะช่วยเขายังไง”

เจอแบบนี้เข้าไป คนเป็นแม่ก็ทุกข์ใจ เพราะมันไม่ใช่นิสัย แต่เป็นโรค

เมื่อเร็วๆ นี้หมอบอกข่าวร้ายแก่โซล่าว่า สุขภาพของคาเดนเริ่มหนักมากขึ้นแล้ว และพวกเขาทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้แล้ว “หมอบอกเราว่าอวัยวะสำคัญๆ ของเขาทำงานหนักขึ้นๆ เพราะน้ำหนักของเขา ฉันสวดมนต์ทุกวันขอให้คาเดนแข็งแรง เขาจะได้เป็นเหมือนเด็กทั่วไป และทำโน่นนี่ได้แบบเด็กๆ คนอื่น”

ทั้งนี้ “พราเดอร์-วิลลี่ ซินโดรม” ไม่มีวิธีรักษา และทำได้เพียงควบคุมอาการ และแก้ปัญหาข้างเคียงที่เกิดขึ้น เพราะฉะนั้น ผู้ปกครองจึงต้องรับมือกับการกินแบบไม่รู้จักอิ่มของลูก ตลอดจนปัญหาเรื่องพฤติกรรม โดยหนทางที่ดีที่สุดคือ “ควบคุมอาหาร” เพื่อนำไปสู่การ “ควบคุมน้ำหนัก” ให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ แต่มันก็ไม่ง่าย เพราะเมื่อเด็กหิวตลอดเวลา พวกเขาก็อาจจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้กิน ทั้งการขโมยของกิน หรือเอาของกินไปซ่อนไปตุนไว้

Image Credit: CEN